Column: Eigen veiligheid

De eerste regel in de hulpverlening is eigen veiligheid. Die staat voorop, dat is duidelijk. Maar altijd en consequent toepassen is niet altijd even makkelijk. Gevaren zitten soms verstopt, in kleine hoekjes, in simpele onschuldig ogende toestanden. Kom er dan maar eens op. Daarnaast zijn wij hulpverleners, zowel professionals als vrijwilligers, gedreven om t e helpen, t e doen. Direct reageren en actie ondernemen zit in ons bloed. In eerste instantie afstand nemen en de situatie in al zijn details overzien, w o r d t o o k niet…

Lees verder

Dagboek van een instructeur: Leren van fouten

Niemand van ons wil graag fouten maken en vaak vinden we het een beetje gênant als we een vaardigheid verkeerd uitvoeren terwijl we dachten hem volledig te beheersen. Het probleem van de eerstehulpverlener is dat we over het algemeen de vaardigheden niet echt beheersen tot op het punt waarop het een automatisme is geworden. Ik herinner me dat toen mijn dochter leerde autorijden ze wel eens radeloos uitriep dat links afslaan toch wel heel erg complex was: in de binnenspiegel kijken, in de buitenspiegel kijken, over je schouder kijken, gas…

Lees verder

Column: Eerste Hulp ‘verfijnen’

“Waar denk je aan bij onderkoeling?” Z o begon ik een les over dit onderwerp vaak. “Drenkelingen; waterongevallen; w i n t e r s p o r t ; enz…” Heel soms kwam er ook wel eens: “Bejaarde in de gang of op het toilet”. Meestal had er dan een berichtje in de krant gestaan in de t r a n t van: ‘Bejaarde ligt urenlang in de gang’. Maar ook: ‘Hardloper onderkoeld geraakt tijdens training in de duinen.’ Over het algemeen brachten de cursisten het echter wel in…

Lees verder

Dagboek van een instructeur: S p e l l e t j e s

We hebben allemaal wel eens gehoord van het zogenaamde ‘writer’s block’. Het is e e n periode waarin e e n schrijver plotseling niet m e e r weet waarover hij m o e t schrijven. Hij zit n a a r een leeg computerscherm te staren, maar niets wil hem t e binnen vallen. Iets dergelijks overvalt e en instructeur ook m e t enige regelmaat. Stel je voor: je hebt ruim tevoren een rooster opgesteld voor de herhalingslessen en daarin rekening gehouden met een goede mix van theorie…

Lees verder

Column: Ongeval en dieren

Als ambulanceverpleegkundige kom ik natuurlijk ook geregeld bij ongevallen waarbij direct of indirect een dier betrokken is. Ik zal de pechsituaties maar buiten beschouwing laten, zoals een fietser die ten val komt door een plots de weg overstekende hond. Of de uitwijkende automobilist die wilde voorkomen dat hij een egel plat rijdt en tegen een boom knalt. Laat ik het hebben over directe oorzaak en gevolg. Dan komen we bijvoorbeeld op de hondenbeten of trap van een paard. Paardensport levert toch verrassend vaak letsel op. Val van een paard of…

Lees verder

Dagboek van een instructeur: Moeilijke woorden vermijden

Als je een (para)-medisch beroep hebt, gebruik je al snel allerlei Latijnse termen. Zo zeg je ‘posterior’ als je ‘aan de achterkant’ bedoelt en zul je eerder spreken over ‘erythrocyten’ dan over ‘rode bloedlichaampjes’. Maar in onze EHBO-lessen proberen we juist dergelijk vakjargon te vermijden. Toch kan ook dat soms tot misverstanden leiden.

Lees verder

Column: Tanzania 2

Nu loop ik als arts door het ziekenhuis. Ik heb drie jaar gewerkt als arts-assistent en ben terug gegaan naar Sengerema Hospital om te zien hoe het ervoor staat en waar ik kan helpen. Ik ben blij om te zien dat er dingen veranderd zijn in Sengerema. Het ziekenhuis is druk, er zijn ongeveer 300 bedden, waarin gemiddeld 400 patiënten liggen. We kunnen ons het bijna niet voorstellen, maar patiënten liggen hier soms met z’n tweeën in bed. Je wordt verzorgd door je familie, ze koken je eten en doen…

Lees verder

Dagboek van een instructeur: Doof

Zelfs met vele j a r en praktijkervaring achter de rug, kun je soms toch nog weer voor onverwachte situaties komen te staan. Dat overkwam mij toen ik werd gevraagd of het voor een dove mevrouw mogelijk zou zijn het diploma eerste hulp te halen. W e l , als iemand aan de eindtermen kan voldoen, w a a r om zou dat dan niet mogelijk zijn? Dus luidde mijn antwoord bevestigend. De dove mevrouw werd aangemeld voor een reguliere cursus. “Maar,” zo werd er bij gezegd, “er is geen…

Lees verder

Dagboek van een instructeur

Humor is een belangrijk onderdeel van een geslaagde les. Natuurlijk komen cursisten naar een les om er iets nieuws te leren of zaken die in het verleden geleerd zijn op te halen en te verdiepen. Maar voor een goed leerproces is het noodzakelijk dat iedereen – cursisten zo­wel als docent – zich op zijn gemak en veilig voelt. Immers als je bang bent voor negatieve kritiek of om “af” te gaan, zal het leerrendement niet heel erg hoog zijn. Alleen in een sfeer van gezamenlijkheid en vertrouwen kan je werkelijk…

Lees verder

Dagboek van een instructeur

Wie van ons moet nog over de volgorde van handelingen nadenken als we in de auto zitten en een hoek om willen slaan? Binnenspiegel, buitenspiegel, over de schouder, richting aangeven, terugschakelen… naarmate je meer autorijdt, voer je die handelingen uit zonder nadenken. Die routine, die mate van inslijpen zit er voor de handelingen van het verlenen van Eerste Hulp niet in. De doorsnee EHBO’er zal nooit voldoende ervaring op doen om een geroutineerd hulpverlener te worden. Dus moeten we het hebben van herhalingslessen. We zien daar allemaal de noodzaak wel…

Lees verder

Bloeoeoed!

Voor deze herinnering moet ik ver terug in mijn geheugen, maar hij is nog steeds helder en duidelijk. Ik was ongeveer halverwege de lagere school, de voorloper van de basisschool, toen ik op het bed van een van m’n neefjes aan het ‘trampolinespringen’ was. Eerst alleen rechtop, maar al snel werden de sprongen ingewikkelder. Op de knieën en de billen en ja hoor, ook op de rug. Helaas kwam hierbij mijn achterhoofd op de bedrand terecht. Auw! Hand naar mijn hoofd, wrijven en ik voelde iets vochtigs. Ik keek… en…

Lees verder