Column: Eigen veiligheid

De eerste regel in de hulpverlening is eigen veiligheid. Die staat voorop, dat is duidelijk. Maar altijd en consequent toepassen is niet altijd even makkelijk. Gevaren zitten soms verstopt, in kleine hoekjes, in simpele onschuldig ogende toestanden. Kom er dan maar eens op. Daarnaast zijn wij hulpverleners, zowel professionals als vrijwilligers, gedreven om t e helpen, t e doen. Direct reageren en actie ondernemen zit in ons bloed. In eerste instantie afstand nemen en de situatie in al zijn details overzien, w o r d t o o k niet…

Lees verder

Dagboek van een instructeur: Leren van fouten

Niemand van ons wil graag fouten maken en vaak vinden we het een beetje gênant als we een vaardigheid verkeerd uitvoeren terwijl we dachten hem volledig te beheersen. Het probleem van de eerstehulpverlener is dat we over het algemeen de vaardigheden niet echt beheersen tot op het punt waarop het een automatisme is geworden. Ik herinner me dat toen mijn dochter leerde autorijden ze wel eens radeloos uitriep dat links afslaan toch wel heel erg complex was: in de binnenspiegel kijken, in de buitenspiegel kijken, over je schouder kijken, gas…

Lees verder

Column: Eerste Hulp ‘verfijnen’

“Waar denk je aan bij onderkoeling?” Z o begon ik een les over dit onderwerp vaak. “Drenkelingen; waterongevallen; w i n t e r s p o r t ; enz…” Heel soms kwam er ook wel eens: “Bejaarde in de gang of op het toilet”. Meestal had er dan een berichtje in de krant gestaan in de t r a n t van: ‘Bejaarde ligt urenlang in de gang’. Maar ook: ‘Hardloper onderkoeld geraakt tijdens training in de duinen.’ Over het algemeen brachten de cursisten het echter wel in…

Lees verder

Column: Tanzania 2

Nu loop ik als arts door het ziekenhuis. Ik heb drie jaar gewerkt als arts-assistent en ben terug gegaan naar Sengerema Hospital om te zien hoe het ervoor staat en waar ik kan helpen. Ik ben blij om te zien dat er dingen veranderd zijn in Sengerema. Het ziekenhuis is druk, er zijn ongeveer 300 bedden, waarin gemiddeld 400 patiënten liggen. We kunnen ons het bijna niet voorstellen, maar patiënten liggen hier soms met z’n tweeën in bed. Je wordt verzorgd door je familie, ze koken je eten en doen…

Lees verder

Dagboek van een instructeur: Doof

Zelfs met vele j a r en praktijkervaring achter de rug, kun je soms toch nog weer voor onverwachte situaties komen te staan. Dat overkwam mij toen ik werd gevraagd of het voor een dove mevrouw mogelijk zou zijn het diploma eerste hulp te halen. W e l , als iemand aan de eindtermen kan voldoen, w a a r om zou dat dan niet mogelijk zijn? Dus luidde mijn antwoord bevestigend. De dove mevrouw werd aangemeld voor een reguliere cursus. “Maar,” zo werd er bij gezegd, “er is geen…

Lees verder