Dagboek van een instructeur

Als instructeur Eerste Hulp probeer je zo veel mogelijk aan te sluiten bij de actuele situatie. Zo zul je aan het begin van de winter een les verzorgen over onderkoeling en bevriezing, terwijl je het aan het begin van de zomer meer neigt naar warmtestuwing, oververhitting of verdrinking. In een bedrijf waar met chemische stoffen gewerkt wordt zul je meer aandacht aan vergiftiging en chemische brandwonden besteden en in een groep met jonge moeders aan de gevolgen van valpartijen.

Nu is jullie columnist niet alleen instructeur eerste hulp, maar ook parasitoloog (HBO) met een redelijk aantal tropenjaren achter de rug. Tropenjaren in een gebied waarin het wemelde van de “enge beestjes” en waar een parasitoloog dus zijn/haar hart kan ophalen. Uiteraard vind je beroepsmatige kennis over een dergelijk onderwerp min of meer automatisch zijn weg naar je lessen. Zo vond ik – op zoek naar een onderwerp voor een herhalingsles in een tijdschrift een artikel over de gevaren van het onvoorbereid op reis gaan naar exotische oorden. Bovendien wees het artikel op het gevaar van het importeren van virussen en andere ziekteverwekkende parasieten vanuit de tropen naar ons gematigd klimaat. M i j n interesse was gewekt en bovendien had ik het idee dat hier ik hier wel een boeiend onderwerp voor een herhalingsles bij de kop had.

En zo ging ik in een les met ervaren ehbo’ers de cursisten in gedachten samen op safari, een vakantie in een prachtig, tropisch en vooral heel exotisch oord. In groepjes bogen de ehbo’ers zich over de vraag: “Wat zou ik in deze situatie doen? Bestaat er hier een gevaar voor de gezondheid of niet, kan ik dit veilig doen of moet ik toch maar liever ‘nee’ zeggen?” Het leverde geanimeerde discussies op en het was al ‘snel duidelijk dat de aanwezigen er zeer uiteenlopende meningen op na hielden. De ene mens is nu eenmaal avontuurlijker dan de ander en probeert graag nieuwe dingen uit, terwijl zijn buurman zich liever aan het bekende houdt.

Na de discussieronde geef ik een presentatie over de gevaren van de verschillende tropenziektes en wat je zou kunnen doen om te voorkomen dat je aan het eind van je vakantie een ongenode gast met je mee naar huis neemt. Ook dit deel van de les levert boeiende dialogen en discussies op. Iedereen heeft wel ervaring met “enge beestjes” of heeft er over gehoord of gelezen. Maar wat is nu gevaarlijk en wat niet? Wat kun je zonder problemen doen en wat kun je beter laten?

Het wordt een zeer geanimeerde avond waarin we ook bespreken hoe je besmetting met tropische parasieten zo veel mogelijk kunt voorkomen en wat je moet doen als je toch iets opgelopen hebt. Ik heb een goed gevoel over deze les en ben ervan overtuigd dat iedereen er wat van opgestoken heeft. Net als ik de avond ga afsluiten en iedereen ‘wel thuis’ wil wensen, hoor ik achter in de zaal een stem: “Nou, ik denk dat ik dit jaar toch maar weer een huisje bij Centerparcs huur!”

Els Knaapen,
Lid N.O.D.E.

Related posts