Dagboek van een instructeur: Leren van fouten

Niemand van ons wil graag fouten maken en vaak vinden we het een beetje gênant als we een vaardigheid verkeerd uitvoeren terwijl we dachten hem volledig te beheersen. Het probleem van de eerstehulpverlener is dat we over het algemeen de vaardigheden niet echt beheersen tot op het punt waarop het een automatisme is geworden.

Ik herinner me dat toen mijn dochter leerde autorijden ze wel eens radeloos uitriep dat links afslaan toch wel heel erg complex was: in de binnenspiegel kijken, in de buitenspiegel kijken, over je schouder kijken, gas terug nemen, terugschakelen. Een lange reeks handelingen, maar tegen de tijd dat je examen gaat doen, hoef je niet meer over de volgorde ervan na te denken. Als iemand je een jaar later nog eens zou vragen om die hele reeks op te noemen, moet je waarschijnlijk diep nadenken. De handelingen zijn door het vele herhalen geheel geautomatiseerd geworden. W e hoeven er niet meer over na te denken. Voor de eerstehulphandelingen ligt dat anders omdat we die nu eenmaal niet dagelijks in de praktijk hoeven te brengen. D i t betekent dat we ze zullen moeten blijven herhalen en dat de jaarlijkse lessen daartoe een belangrijk hulpmiddel zijn. Voor de eerstehulpverlener zijn de verplichte herhalingslessen misschien wel eens saai en het is aan de instructeur om die lessen iedere keer toch weer boeiend te maken en tegelijkertijd de basishandelingen te herhalen. Maar voor iedereen geldt: de les is de tijd en plaats om de fouten te maken, in het volste vertrouwen dat als de nood aan de man komt, men effectieve hulp zal kunnen verlenen. In dat licht bezien zijn de fouten die tijdens de les worden gemaakt, belangrijke stappen op weg naar het verlenen van een goede eerste hulp.

Die middag w o r d t reanimatie met behulp van een A ED geoefend. De groep bestaat uit ervaren EHBO’ers die al sinds jaren hun diploma hebben. Een dergelijke groep laat je redelijk zelfstandig werken, zodat iedereen ruim de tijd heeft zijn vaardigheden op te poetsen. O p de grond vier poppen en bij iedere pop drie cursisten. U i t ieder groepje cursisten is iemand 112 gaan bellen en een A ED gaan ophalen. A l snel hoor je d o o r het hele lokaal heen de aanwijzingen: “Bel direct om hulp.” “Breng de elektroden aan op de o n t b l o t e borst.” Bij een groepje echter, blijft het akelig stil. De elektroden zijn c o r r e c t aangebracht t e r w i j l een cursist uit de groep stug door blijft gaan m e t reanimeren. De andere groepen dienen keurig een schok toe, als het apparaat dat aangeeft, maar in dit ene groepje gebeurt er verder niets. Dan krijgt de AED-bediener door dat er iets niet helemaal goed zit. Z e probeert op de schokknop t e drukken. Geen resultaat! Pas na enkele momenten van vertwijfeling realiseert ze zich dat ze vergeten was het apparaat aan te zetten. Enigszins gegeneerd kijkt ze mijn richting uit om t e ontdekken dat ik met een brede glimlach sta t o e te kijken. Ja, de les is de plek om fouten te maken en ik weet zeker dat deze eerstehulpverleenster nooit meer zal vergeten dat de eerste handeling bij het inzetten van een A ED is: zet hem aan!

Els Knaapen
Instructeur Eerste Hulp I lid N.O.D.E.

Lijkt instructeur EHBO jou ook een boeiend vak? Heeft jouw EHBO-vereniging behoefte aan meer instructeurs? Of zou je graag iets naast je reguliere werk willen doen? Misschien is de opleiding Instructeur Eerste Hulp dan iets voor jou! Kijk voor meer informatie op: www.ehbodocent.eu/scholing

Related posts